امنيت ملي و آزادي سياسي(2)

نويسنده: دكتر محمد منصور نژاد*

3) قانون­گذاري معقول و عادلانه

3-1) در نظام­هاي مردم­سالار، اگر قواعد بازي پذيرفته شده و رعايت شود، علي­الاصول همه امور مدار قانون مي­گردد و همه ازصدر تا ذيل موظف به اعمال قانون­اند. با فرض سپري­ شدن فرآيند قانون­گذاري مردمي، نكته مهمي را كه قانون­گذاران و نمايندگان مردم بايد رعايت كنند تا اين كه هم حريم آزادي پاس داشته شده و هم امنيت ملي مصون بماند آن است كه قوانين را با كارشناسي دقيق مسئله و مشكل و نيازهاي جامعه و عصر، تصويب و تضمين كنند تا هم حقوق همه آحاد را به شكل عادلانه در بر گيرد و هم از آن­رو كه با كار كارشناسي دقيق همه ابعاد موضوع مورد ملاحظه قرار گرفته است، نسخه مناسبي براي حل مشكلات آحاد جامعه باشد. در اين­صورت چون در قانون حدود آزادي و خط قرمزهاي آن پيش بيني شده، در نتيجه امنيت ملي به بهانه آزادي مخدوش نمي­گردد و چون تهديدات امنيت ملي و متوليان تأمين اين مسئله مهم نيز تحديد و معرفي شده­اند، به بهانه حفظ امنيت ملي آزادي­هاي سياسي آحاد جامعه ناديده گرفته نمي­شود، زيرا نمايندگان مردم براي هر دوي اين امور با هم و به صورت مكمل، متناسب با عصر و كارشناسانه، تعيين حدود كرده­اند.

3-2) قانون­گذاري مي­تواند دو آسيب عمده در خود داشته باشد: يكي آن كه قوانين ظالمانه و غير منصفانه تصويب شده و به تضييع حقوق اقشار و طبقاتي از جامعه منجر گردد. در چنين صورتي نمي­توان توقع رعايت قواني از سوي آحاد جامعه را داشت، زيرا چه بسا آناني كه حقوق خود را پايمال شده مي­بينند دست به تعرضاتي بزنند كه در آن صورت هم ديگر در حريم و حصار آزادي سياسي تلاش نكنند و هم به امنيت ملي آسيب بزنند. شايد يكي از دلايل قانون گريزي جوانان نيز در موارد كثيري به آن جا بازگردد كه اين بخش از جامعه بايد قوانيني را تبعيت بكند كه عمدتاً توسط نسل ديگري، كه لزوماً نيازهاي آنها را در تقنين رعايت نمي­كند، تصويب شده و نسل جوان احساس مي­كند كه به او ستم روا داشته مي­شود. وگرنه جداي از عده­اي قانون شكنان كه در همه جوامع وجود دارند، دليلي براي قانون شكني نسل جوان لزوماً وجود ندارد(13) هم­چنين قوانين غير تخصصي، و بدون كارشناسي دقيق نيز در مظان شكست و قانون شكني قرار دارند. زيرا در اين صورت نيز محصول ديدگاه امثال اوهلين نيز در راستاي برداشت ياد شده قابل تفسير است كه حتي معتقد است كه در ميان جوانان بزهكار اغلب يك احساس بي­عدالتي به چشم مي­خورد. اينان كساني هستند كه توقع داشتند فرصتي بيابند و خودي نشان دهند، زيرا مطمئن بودند كه از لياقت بالقوه و كافي، مبتني بر ضوابط ارزيابي رسمي و نهادي جاري، برخوردار بوده­اند. اگر جوانان از چنين فرصتي بهره­مند شوند آنان سيستم را مقصر مي­شمارند. سيستمي كه به­ر­غم ادعاهاي برابر گرايانه­اش بيشتر با زد و بند، پارتي بازي، فساد و رشوه­خواري، اختلاس و فشار اداره مي­شود. (14) كار يا ظالمانه است و يا حداقل غير مفيد و ناكارآمد. (15)

محمد منصورنژاد

               متغيرها و شاخصه‏هاى جريان‏شناسى سياسى‏

خبرگزاري فارس: اگر در «مقام توصيف»، شناخت درستى از جريان‏ها و جناح‏ها و تشكل‏ها نداشته باشيم، چگونه مى‏توانيم در «مقام تعليل»، توفيق و عدم توفيق آنها را تبيين كنيم؟ اين نوشتار با هدف ارايه الگويى براى معرفى تشكل‏ها، نوشته شده است.