16ـ اگر خواستی جايگاه و نقش خود  يا ديگران و يا چيزی  اندازه بگيری و بدانی، بهترين راه ،مقايسه موضوع مورد بحث با افراد و يا اشياء ديگر بالاتر و پايين تر از آن است. بد نيست خودت را با موقعيت سابقت هم مقايسه کنی.

17ـ يکی از شاخصه های اندازه گيری شخصيت خود یا ديگران  ارزيابی ميزان مقاومت در مقابل مشکلات کوچک يا بزرگ است. شخصيت بزرگ مشکلات کوچک را نمی بينيد و شخصيت کوچک پشت هر مشکل در جا می زند، به استرس می افتد و نوميد می گردد. سعی کن ظرفيت  وجوديت را با دست پنجه نرم کردن با مشکلات توسعه بده؛

18ـ بدان که با اتکاء به زر و زور حتی بی عرضه ها هم می توانند به جايي برسند، اما بدون پيوند با صاحبان  زرو زور و پارتی، تنها با عرضه ها و با همتها به جايي می رسند.

19ـ تو هم مثل ديگران بر اساس توجيهات ذهنی زندگی می کنی. اما اگر توجيهات و پيش فرضهايت تنها باعث در جا زدن و مانع رشد تو می شوند، توجيهاتت را نسبت به خود و يا ديگران و چيزها عوض کن.

20ـ قطعاً تو تنها يک آرمان و هدف در زندگی نداری، پس برای اينکه داخل مسايل متعدد گم نشوی هم خواسته های متعددت را به حسب اولويت و اهميت رتبه بندی کن تا در مواقع حساس مهمتر را پای مهم، پراهميتر را پای کم اهميتر ذبح نکنی و هم زمان شناس باشی بتوانی تصميم بگيری که الان همين لحظه بايد به کداميک از خواسته هايت بپردازی

21) بدانکه آنچه آدمی را به حرکت و تلاش وا می دارد نياز است و نياز. اما درک افراد از نياز ضروری و فوری فرق می کند. اگر بتوانی نيازهای مهم را برای خودت فوری، اساسی و ضروری بکنی، آنوقت يک لحظه هم آرام و قرار نخواهی داشت.

22ـ می خواهی بدانی حضورت تا چد حد با اهميت است؟ اگر به هر دليل نباشی در آنها که با آنان مرتبطی گروه، سازمان و...) چه تحولی رخ می دهد؟ اگر جای خالی به اين سادگی پر نمی شود، معلوم است در آن فضا کسی هستی، و هر چه جايت به اين راحتی پر نشود مهمتری.

23ـ اگر ديدی که هميشه و يا اغلب در کارها عقب هستی و برای حضور به موقع به تب و تاب می افتی. بدان که در تنظيم برنامه و يا اجرای آن مشکل دارد. خوب است برای خودت تقويم کاری ديگری بنويسی و با جديت آن را پياده کنی.

24) بدانکه با هر راهکاری به هر مقصد يا اصلاً نمی رسی يا به موقع نمی رسی. پس اول دقيق معلوم کن چه کار می خواهی بکنی، و به کجا می خواهی بروی، سپس مسير، ابزار و امکانات مناسب آن هدف را پيشاپيش آماده کن و آنگاه حرکت کن.

25) اکه کسی بودی، قطعاً نه تنها مخالف، بلکه دشمن هم خواهی داشت. با دشمن چشم بسته برخورد نکن. اين ده اصل را در مواجهه با آنها رعات کن:

              حفظ روحيه اسرار کن و اصل فريب       تفرقه تجزيه نما نزد رقيب

                 اعتماد نه به دشمن کن و تسليم نشو      خط قرمز بشناس، دوری از آسيب نصيب

26) بدانکه همه آدمها به خواب، غذا، استراحت نياز دارند. تفاوت آنها فقط در زمان و ساعت و نوع انجام کارهاست. تو از آن هايي باش که سعی کن بهترين ساعت را برای خواب و مناسبترين مواد را برای غذا و شايسته ترين موعد استراحت را پيدا کنی و در نتيجه سالم و با نشاط باشی.

27ـ تو روزانه و شیانه به تناسب کارت به خيلی چيزها نياز داری. اما اگر وسايل و ابزارت جای مشخص نداشته باشند، نه تنها وقت زيادی را برای يافتن آنها هدر می دهی، بلکه پريشان خاطر می شوی. پس سعی کن برای هر چيزی جايي خاص معلوم کن، به صورتی که حتی اگر در شب برق رفت در تاريکی هم بتوانی آنها را ييابی.

28ـ هيچوقت فکر نکن که ديگری (حتی شريک زندگی ات) قرار است عين تو باشد. در اينصورت ديگران را با خصايصشان درک کن و توقعاتت را از آنان تعديل کن.

29) بدانکه فقر و ضعف زشت است، نه فقير و ضعيف، و لذا سعی کن در حاليکه غنی و قوی می شوی از فقرای و ضعفای واقعی غفلت نکنی و دستشان را بگيری .

30ـ بدانکه اگر خودت را دست کم بگيری باختی، در مشکلات و در برابر ديگران قوی و با اعتماد به نفس ظاهر شو، زيرا آنها هم خيلی از تو متفاوت نيستند.

31ـ بدانکه زندگی نامه عمر چند دهه بعضی افراد در چند جمله می توان خلاصه نمود که بايد به مقداری که تکرار شده به توان برسد. (خورد، کار کرد، خوابيد و...) اما لحظه  به لحظه زندگی بعضی ديگر را بايد نوشت، گفت و شنيد. سعی کن دچار روزمرگی و خمودی نشوی و از آنهايي باش که موج آفرينند.

32) بدانکه بعضی ها مهمترين محصول زندگيشان، پر کردن ميزان قابل توجهی (چند سانت يا  چند متر) از چاه wc است. از آنهايي نباش که جز خوردن و .... حاصلی ندارند.  سعی کن در اين هستی پهناور چيز بديعی خلق و محصول  تازه  کاشته و درو نمايي .

33ـ هر کاری (خواب، علم آموزی، کار و...) را جدی گرفتی. آن اقدام تو را به دنبالش می کشاند و در آن حيطه غوطه ور می شوی، پس قبل از غرق شدن و در همان آغاز ببين به چگونه کاری دست زده ای.

34ـ چقدر خودت را می شناسی؟ کافی است يک روز تخيلات زمان تنهاييت را بنويسی و يا به نحوی ضبط کنی و سپس مرور کنی و آنها را به سه دسته خوب و بد و خنثی تقسيم کنی، آنگاه نه تنها تا حد خوبی خودت را شناختی، بلکه به بد يا خوب بودنت نيز می توانی امتياز دهی.

35ـ تا چه حد می توانی جو زده نشده، بدنبال اين جريان و آن موج ايجاد شده نباشی؟ هر چه قدر برای خودت اصول داری و تحت تأثير اين و آن نباشی، به همان ميزان به خودت افتخار کن.

36) هيچکس نمی تواند همه مسايلی که در ابعاد مختلف در اطرافش می گذرد توجه داشته باشد و هر کس بخشی از چيزها را عمده می بيند. تو از آنها نباش که سر مسايل هيچ و پوچ معطلند. و سعی کن روی چيزهای مهم متوقف شوی و در باره آنها فکر کنی، حرف بزنی و عمل کنی.

37ـ اگر کار الان و اين لحظه را برای لحظه بعد گذاشتی، آنوقت مجبور می شوی کار آن لحظه را نيز برای لحظه ديگر بيندازی و نتيجه آن خواهد شد که هيچ کاری به موقع انجام نمی شود. تنبلی نکن، همين الان بلند شو و کار اين لحظه را انجام بده.

38ـ تا می توانی خاطراتت را به نحوی (کتبی، و فيلم برداری و نوارکاست....) ثبت و ضبط کن. حداقل فايده اش آن است که در زمانهای ديگر می خوانی و گوش می کنی و خودت را بيشتر می شناسی و يا به عنوان سند خانوادگی می ماند و چه بسا در مواردی ممکن است برای ديگران نيز مفيد افتد.

39ـ در بين آثار دنيايي هيچ چيز ماندگار تر از نوشته نيست.زيرا حتی بناهای تاريخی مهم نيز در حال ويرانی اند ولی نوشته های سابقين در حال تکثير، تحليل و مراجعه اند پس تا می توانی قابليت کتابتت را بالا ببر و در باره موضوعات ساده تا... قلم بزن شايد به چيزی اشاره کردی که ديگران از آن غفلت کرده اند.

40ـ هميشه با ديگران بودن لزوماً امتياز نيست، اما اگر با ديگران هستی عژت، شرافت و کرامت آنها را حفظ کن و محترم شمار.

41ـ هر کسی می تواند در بعضی زمينه ها (و نه در هر ميدان) خودش را نشان بدهد. پس ميدان رشدت را کشف کن و در آنجا که با تلاش کمتر پيشرفت قابل توجه تر داری سرمايه گذاری کن.

42ـ وقتی عصبانيت تو اوج گرفت سعی کن کمتر حرف بزن محدود تصميم بگير و تا حد امکان مناسب با آن  حال و هوا اصلاً عمل نکن.

43ـ جوری حرف بزن و عمل کن که هر کس جرات نکند براحتی زير سئوالت ببرد و تو هم مجبور شوی با آنها همراه شده خودت را محکوم کنی.

44ـ هر چيزی را به جا و به اندازه استفاده کن. اما اگر امکانات را به بهانه صرفه جويي آنجا که لازم است کمتر مصرف کردی ، قطعاً از ناحيه ای آسيب می خوری .چنانچه با اصراف نيز در نهايت به خود و ديگران ضرر می زنی .

45ـ دقيق بودن خيلی خوب است. اما اگر به بهانه ی دقت، بوسواس کشانده شدی به وقت، امکانات و اعصاب خود و ديگران لطمه می زنی.

46ـ بدان که تواضع چيز خوبی است. امانه در مقابل قوی تر و  و افراد پر مدعا، و تکبر هم نامطلوب نيست, اما نه برای زير دستان  و ضعيف تر از خودت. بلکه تمرين کن در مقابل اغنا و اقوايا با عزت نفس محکم، ظاهر شوی و نزد ضعيفان و زير دستان متواضع و خاشع .

47ـ روند زندگيت مثل نوار کاستی است که در حال ضبط نمودن است. می توانی فکر نکنی حرف نزنی و يا کاری انجام ندهی ، می توانی تخيل، حرف و يا عمل بد داشته باشی. می توانی انديشه، حرف وعمل خوب داشته باشی، ولی بدان هر کاری که کردی برای خودت کردی.

48ـ نمی دانم چقدر هنر وقت هدر دادن داری! برای وقت کشی هايت برنامه ريزی کن، آنوقت مسير زندگی تغيير پيدا می کند.

49ـ اگر حرف زدن و يا شندين سخنی نه بدرد دنيايت می خورد و نه آخرتت را آباد می کند، پس چرا می گويي و چرا با شنيدن عمرت را هدر می دهی پس جای حرف بزن که مفيد است يا پای سخنی بنشين که سازنده است.

50) خواه ناخواه با ديگران در کوی برزن، کوچه و بازار دچار مشکل می شوی اکه بخواهی بر روی هر مساله ای تا آخر خط بايستی، وقت، انرژی و روحيه ات را بر روی بسياری از موضوعات هزينه سنگين کردی بدانکه دست آورد قابل ملاحظه ای داشته باشی وچه بسا ناخواسته به نتايج وخيمی نيز برسی. پس تا حقوق قابل توجه و مسلمت تحديد نشده و مورد تجاوز قرار نمی کيرد از کنار بسياری از مسايل روزانه کريمانه بگذر و به کارت بپرداز.